EUNR je objavio smernice koje preciziraju ko se prema PPWR uredbi smatra proizvođačem i krajnjim korisnikom ambalaže, posebno u prekograničnim lancima snabdevanja.
Mreža evropskih nacionalnih registara za ambalažu (EUNR) objavila je smernice kojima se preciznije definiše ko se, prema Uredbi o ambalaži i ambalažnom otpadu (PPWR), smatra „proizvođačem“, a ko „krajnjim korisnikom“.
Pojašnjenja se odnose na sprovođenje obaveza iz člana 44. i narednih članova PPWR-a, odnosno na obaveze povezane sa organizovanjem upravljanja ambalažnim otpadom. Smernice obuhvataju transportnu, uslužnu, prodajnu i grupnu ambalažu, kao i ambalažu za proizvode primarne proizvodnje. Prema objašnjenju EUNR-a, proizvođač se uvek mora odrediti u državi članici Evropske unije u kojoj predmetna ambalaža postaje otpad. Na taj način primenjuje se načelo prvenstva države u kojoj ambalažni otpad nastaje.
Odlučujući je prvi subjekt u domaćem lancu snabdevanja
Za utvrđivanje proizvođača presudno je ko se prvi nalazi u domaćem lancu snabdevanja. Kod transportne i uslužne ambalaže, kao i ambalaže za proizvode primarne proizvodnje koja već ima svoj konačan oblik, lanac snabdevanja počinje od kompletne, prazne ambalaže. Kako se navodi u smernicama, to je najčešće slučaj sa krutom ambalažom.
Kod transportne i uslužne ambalaže, kao i ambalaže za proizvode primarne proizvodnje koja konačan oblik dobija tek prilikom punjenja, lanac snabdevanja počinje u trenutku punjenja, odnosno nastankom kompletne ambalaže. To je najčešće slučaj sa folijama. Kod prodajne i grupne ambalaže lanac snabdevanja takođe počinje od trenutka punjenja.
Ukoliko proizvođač prazne ambalaže ili upakovanog proizvoda ima sedište u državi u kojoj se utvrđuje obaveza, on se smatra proizvođačem, jer pre njega nema drugog subjekta u domaćem lancu snabdevanja.
Ako proizvođač ima sedište u inostranstvu, proizvođačem se smatra prvo preduzeće u domaćem lancu snabdevanja. Strana kompanija smatra se proizvođačem samo kada se roba iz inostranstva isporučuje direktno privatnom ili poslovnom krajnjem korisniku.
Različito značenje pojma „krajnji korisnik“
EUNR je dodatno pojasnio značenje pojma „krajnji korisnik“ u različitim delovima definicije proizvođača. Kod prodajne i grupne ambalaže, na koju se odnosi deo D definicije proizvođača, krajnjim korisnikom smatra se potrošač ili industrijski krajnji korisnik upakovanog proizvoda. Kako se navodi u smernicama, PPWR je u tom pogledu jasan.
PROČITAJTE JOŠ: Evropska komisija objavila Vodič za primenu PPWR uredbe.
Kod transportne i uslužne ambalaže, kao i ambalaže za proizvode primarne proizvodnje, na koje se odnosi deo C definicije proizvođača, krajnji korisnik je potrošač ili industrijski krajnji korisnik proizvoda, a ne krajnji korisnik samog ambalažnog materijala. To znači da se transportna, uslužna ili ambalaža za proizvode primarne proizvodnje šalje direktno iz inostranstva zajedno sa proizvodom njegovom krajnjem korisniku. Kao primer EUNR navodi transportnu ambalažu koja se u okviru elektronske trgovine šalje direktno domaćinstvima.
S druge strane, paker ili punilac koji iz druge države članice uvozi palete, streč, termoskupljajuću ili prijanjajuću foliju, odnosno papir za umotavanje, kako bi u njih upakovao svoje proizvode, ne smatra se krajnjim korisnikom tih ambalažnih materijala.
Objavljene smernice trebalo bi da doprinesu preciznijem utvrđivanju subjekta koji ima status proizvođača u državi članici u kojoj ambalaža postaje otpad, naročito u prekograničnim lancima snabdevanja i slučajevima direktne isporuke krajnjim korisnicima.